Azalpena
1540an sortu zen Paulo III.a aita santuaren baimenarekin eta Rodrigo Mercado de Zuazola oñatiar humanistak bultzatuta, Sancti Spiritus Unibertsitatea mugarri izan zen Euskadiko goi-mailako hezkuntzaren historian. Hiru mende baino gehiagoz Euskal Herriko unibertsitate bakarra izan zen, eta Teologia, Legeak, Kanonak, Arteak eta Medikuntza ikasketak eman ziren ezagutza-gune garrantzitsu bihurtu zen.
Fatxada plateresko apartak, armarri inperial handiak eta fundatzailearen irudi otoitzgileak, patio errenazentista dotoreak, kasetoi mudejarrak eta eskultura multzo baliotsuak unibertsitatea Euskadiko Errenazimentuaren aztarnarik adierazgarriena bihurtzen dute.
1931n Monumentu Historiko-Artistiko Nazional izendatua eta Interes Kulturaleko Ondasun gisa katalogatua, eraikinak zeregin instituzional eta kultural garrantzitsua betetzen jarraitzen du, Herri Arduralaritzaren Euskal Erakundea, Gipuzkoako Protokoloen Artxiboa eta Oñatiko Soziologia Juridikoko Nazioarteko Institutua baitaude bertan.
Birgaitzeko esku-hartzearen ardatz nagusia kanpoko fatxadak zaharberritzea izan da, azken urteetan haien kontserbazio-egoera hondatu baita, eta elementu apaingarriak erori ere egin dira. Era berean, proiektuak barne hartu ditu barruko patioa hobetzeko jarduketak, euskal ondarearen multzo arkitektoniko garrantzitsuenetako baten izaera historikoa babestuz.
ULMA soluzioa
Birgaitze-lanak egiteko, eraikinaren perimetro osoa estaliko zuen egitura bat instalatu behar izan zen. 3.600 m²-ko azalerarekin eta BRIO norabide anitzeko aldamioaren 90 Tn ingururekin, soluzioak apaindura-aberastasun handiko arkitekturara egokitzea ahalbidetu zuen, kontrahormak, dorreak, teilatu-hegalak, eskulturak eta 20 metroko altuera gainditzen duen erdiko kanpai-horma batekin. Barrualdean, patioak 850 m²-ko egitura espezifikoa ere izan zuen, zaharberritze lanek irauten duten bitartean sarbide segurua bermatzeko.
Birgaitze-lanak egiteko, eraikinaren perimetro osoa estaliko zuen egitura bat instalatu behar izan zen. 3.600 m²-ko azalerarekin eta BRIO norabide anitzeko aldamioaren 90 Tn ingururekin, soluzioak aukera eman zuen apaindura aberastasun handiko arkitektura batera egokitzeko, kontrahormekin, dorreekin, teilatu-hegalekin, eskulturekin eta 20 metroko altuera gainditzen duen kanpai-horma nagusi batekin. Barrualdean, patioak ere 850 m²-ko egitura espezifikoa izan zuen, zaharberritze lanek irauten duten bitartean sarbide segurua bermatzeko.
Proiektuak, gainera, ULMAren NEO plataforma berriak obran lehen aldiz erabiltzeko agertoki gisa balio izan zuen, egungo sistemarekin guztiz bateragarriak eta muntaketa arinagoa, pisu txikiagoa eta mantentze lan errazagoa eskaintzeko garatuak.
Proiektua REVITen garatu zen, AutoCADeko planoetatik abiatuta, eta, horri esker, muntaiaren fase bakoitza zehaztasunez planifikatu ahal izan zen, eta ondare konplexutasun handiko esku hartze baten beharrak aurreikusi ahal izan ziren.
Lanak hiru fasetan egin ziren, betiere fatxadatik 20 cm-ra, zaharberritze-lanak ahalik eta segurtasun-baldintza handienekin egiteko.
Jarduera honek agerian uzten du ULMAk ondarea zaharberritzeko proiektuetara egokitutako irtenbide teknikoak emateko duen gaitasuna, segurtasuna, eraginkortasuna eta euskal Pizkundeko eraikin enblematikoenetako baten historiarekiko eta balio arkitektonikoarekiko errespetu sakona uztartuz.
